Kleine kleurenleer rond de selectie nog om hier te vereenvoudigen.

In de middeleeuwen kon men zijn status door het gebruik van dure kleuren ook tonen. Eenvoudig
De mensen gebruikten natuurlijk gewoonlijk niet gekleurde materialen, aangezien deze het goedkoopst waren


Bruine tonen:De kleuring met natuurlijke kleuren was daar gemeenschappelijk in de eenvoudige mensen de „kleurende materialen“ b.v. goedkope waren de notedoppen en zo betaalbaar

Blauwe tonen:Waren de populairste kleuren, aangezien zij goedkoop met binnenlandse het kleuren middelen moesten worden vervaardigd

Rode tonen:Veel houdt reeds van aan goederen met de aristocraten van door zijn bloedsymbolisme. Het rood moest reeds vrij als Krapprood en ook van eenvoudige gebruikte bevolking één goedkoop worden gehouden.

Geel tonen:Het heldere gouden-geel werd gedragen ook door de aristocratie, terwijl lichtgeel in sommige gebieden die voor het merken van sociale buitenstaanders worden gediend (b.v. Jood en prostituee)

Groene tonen:Goederen gewoonlijk zeer duur, aangezien zij gemengde kleuren waren en in de kleurensymbolism eerder jonge mensen werden gereserveerd

Zwart: Één gedragen slechts bijna door lage Klerus, kwam nochtans eind 14. eeuw. ook met kopers en andere sociale klassen op wijze „ worden goed-gesteld die“

Alle kleuren waren vrij sterk, zodat straat uitzicht  in de middeleeuwen
was vrij fleurig waarschijnlijk nauwelijks als trist en zoals ons wat
hollywoodfilms aan dwaas in het geloven wil